Welcome to my website

ik kijk naar huisjes en ze zitten als een frame om mijn tekst heen
in mijn huisje is er een frame en ik voel me niet alleen
de muren zijn net als voor een baby een speen


waarom rijmt mijn stroom van gedachten altijd met elkaar
ik denk dat ik te geobsedeerd ben geworden met teksten schrijven
het is wel leuk maar het hoeft niet echt te rijmen
heel veel gedichten rijmen ook helemaal niet en dus moet ik dat ook niet doen want ik moet dichter worden of juist minder dicht

opener
fles opener
mes opent haar
chirurgie en dr house en dat kijken met ani
ik weet nou niet of ik het erg moet vinden dat ik haar helemaal niet mis.
er staat een rode steen of struik voor het huis en er is geen tijd om te snoeien
in het westfries zeggen we dan, HET KEN NET!
ik vat dat zovaak verkeerd op
ik neem alles serieus onserieus
ik denk alleen maar aan mezelf en aan wat ik moet vinden of denken
waarom word ik niet gewoon eens lekker boos op anderen
ik kan alleen maar zorgen maken over sociale statussen en standbeelden
zoals romeinen
zoals gordijnen]
er zit een heel klein raam in dit bestaan
en een grote rode struik voor mijn huis
en een koe in de wei en een schaap en een luis in mijn haar
wol zoals katoen zoals op kuro's hoofd, en zachtjes streel ik hun.